Waarom ben ik gaan bloggen?

Gepubliceerd op 28 januari 2021 om 16:00

Of het nu werkstukken voor school waren, sinterklaasgedichten, brieven of recreatief verhalen in elkaar knutselen, eigenlijk heb ik altijd al genoten van schrijven. Ik kon er echt helemaal in opgaan. Ik vond het tevens heerlijk om naar verhalen van anderen te luisteren en ook om ze te vertellen. Daartegenover ben ik nooit echt een lezer geweest (tip: lees boeken die je leuk lijken, dat helpt dus echt). Dat is pas iets van de afgelopen twee jaar. Ik moet zeggen, dat ik ondertussen al veel meer levens heb geleefd in die twee jaar tijd, dan dat ik in de jaren daarvoor heb gedaan. ;) Niet lang geleden had ik een periode, waarbij ik wekelijks te vinden was in de lokale boekenwinkel. Door de lockdown is dat momenteel even niet meer mogelijk. Nu is het tijd, om mijn verhalen en bevindingen via een blog te gaan delen.  ;)

Het 'noodlot' sloeg toe 

Sinds de eerste ontmoeting met mijn buurmeisje, raakte ik geïnteresseerd in boeken uit de esoterie. De dingen die ik daar tegenkwam, vond ik uiterst interessant en ik twijfelde dan ook niet, om dit te delen met mijn omgeving. Mijn omgeving kon het op zekere hoogte waarderen, maar hoe 'verder' ik ging, hoe minder enthousiastelingen er overbleven (schijnt een frequentie-dingetje te zijn). Zeker toen ik 'bovennatuurlijke' dingen ging ervaren (bijvoorbeeld astrale projectie). Het mindere enthousiasme werd overigens niet altijd uitgesproken, echter stelt mijn invoelende skill mij amper teleur. Je kunt zeggen wat je wil, maar energie liegt nooit. ;)

Van de tegenstrijdige energieën ervaarde ik op dat moment de meeste verwarring. Opmerkingen zoals, 'huh, maar ik dacht dat je zo nuchter was' of 'ach, je gelooft al dat zweefteven-gedoe toch niet?', waren mij later niet meer onbekend. Het gevolg hiervan was, dat ik de schuld bij mijzelf neer ging leggen. Ik had het gevoel alsof ik ergens mee bezig was, wat helemaal niet oké was. Sterker nog, ik ging mij ervoor schamen. Uiteindelijk besloot ik mijzelf het eeuwige zwijgen op te leggen. Alles omtrent esoterie en 'bovennatuurlijke' ervaringen, hield ik voortaan voor mijzelf en zo her en der, kreeg ik nog wel eens wat oprechte vragen over het onderwerp. Maar verder had ik een 'geheime agenda'. Nu ik er zo op terug kijk, is het meer een combinatie van onwetendheid en beperkende overtuigingen geweest, waardoor men eerder geneigd is achteruit te deinzen. 

Lees ook: Hoe het allemaal begon

Hier ben ik weer :)

Uiteindelijk na een heleboel getwijfel, had ik besloten de opleiding tot medium therapeut te doen, die ik al enige tijd voor ogen had. Onder het mom van 'baat het niet, dan schaadt het niet', ben ik naar de opleiding gegaan. En als ik heel eerlijk ben, is dat een van de beste beslissingen die ik heb genomen. Het was niet helemaal een verhaal over regenbogen en eenhoorns, maar een bevrijding was het wel. De schaduwkanten die ik met mij meedroeg waren enorm en ik heb er daarvan heel wat weg kunnen werken. Ook werd er weer onder de aandacht gebracht, wie ik was en wat ik in huis had. En dat had ik op dat moment even nodig. Hiernaast staat één van de boodschappen die ik tijdens mijn opleiding kreeg, tevens mijn 'eigenlijk heb je wel een punt'-momentje. Ik at mezelf vanbinnen op, door een heel deel van mijzelf te verzwijgen. Ook niet zo empathisch tegenover mijzelf. Nu, weer een halfjaartje later, had ik inderdaad geen zin meer om te doen alsof ik iemand ben die ik niet ben. En al helemaal niet omdat dit ten koste ging van mijn authentieke zelf. Dat grapje had lang genoeg geduurd. Tevens gaf het werken op energetisch niveau zoveel toegevoegde waarde, dat ik het niet langer meer links kon laten liggen. Zeker niet, omdat het een fantastisch middel is, om nog zo veel meer mensen te helen in de toekomst. 

Een deel uit boodschap:

"Jouw kracht, intuïtie en weten zijn zo sterk, vertrouw hier op. Ga in je eigen krachtveld staan en spreek je uit. ... Spreek je uit en je zielsmissie wordt uitgedragen en daarmee die van andere zielen. We zien je struggelen met de wereld, dit is niet meer nodig, wanneer je jouw pad loopt en jouw waarheid spreekt."

Eindstand

Ondanks mijn grote voorliefde voor schrijven, heb ik nooit geweten waar ik precies over wilde schrijven. Nu ik mijn passie heb gevonden, wil ik die graag delen. Ik ben dankbaar dat er makkers uit mijn omgeving mij altijd aangemoedigd hebben om te blijven schrijven, deze bus had ik liever niet willen missen. Daarnaast heb ik  ('bovennatuurlijke') ervaringen gehad, waar ik absoluut helemaal niets van begreep en soms ook niet altijd de informatie kon vinden, die ik had willen vinden. Ik hoop hierbij dan ook enige verlichting te kunnen bieden, waar nodig. Schroom niet om contact op te nemen, wanneer je vragen hebt of meer wilt weten over een bepaald onderwerp.

Dikke lebber,

Anouk 

Sidenote: ik heb bovennatuurlijk tussen aanhalingstekens staan, omdat ik niet helemaal meer zeker weet of ik bovennatuurlijk wel écht bovennatuurlijk vind, of dat het eigenlijk 'normaal' is, maar we niet doen alsof het normaal is. Het bovennatuurlijke is onderdeel van ons allemaal, echter is het voor de één op het moment duidelijker aanwezig, dan voor de ander. Door de benaming 'bovennatuurlijk', krijg ik een sterk gevoel dat het niet zo vanzelfsprekend is en niet voor iedereen is weggelegd, terwijl ik het gevoel heb dat het tegendeel waar is.


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.