Toekomstig cel-fluisteraar

Gepubliceerd op 11 januari 2021 om 21:21

Ongeveer twee jaar geleden, tijdens mijn eerste kennismaking met reiki, deed ik de ontdekking, dat mijn wortelchakra zich bevond in de emotionele laag van mijn aura. Mijn wortelchakra was tevens zwart en klein. Ik heb destijds besloten, er mijn missie van te maken, om die weer in balans te krijgen en in balans te houden. Easier said than done, but little did I know. Tijdens mijn opleiding mediumschap en trancehealing, was het balanceren van mijn wortelchakra en hem daar houden, nog steeds een uitdaging. Ik probeerde mijzelf altijd zo rustig mogelijk te houden, ondanks de oplopende frustraties. Weerstand maakt(e) de zaak niet beter. En verrassing, tijdens mijn eerste opleidingsdag ETT kwam er aan het licht, dat ik niet zo goed in mijn lichaam zat. Uitdaging rondom het 'aarden' van mijzelf, is de afgelopen jaren dan ook geen onbekende factor in mijn leven geweest. Hello, darkness my old friend. ;)

De aanhouder wint

Ik zal er een doekjes om winden; wat kon mijn wortelchakra mij ontzettend frustreren. Voornamelijk in deel I van de opleiding mediumschap was ik er he-le-maal klaar mee. Tijdens deel II, sloot ik al meer vrede met het feit, dat het zo was. Ik wilde zo graag goed gegrond zijn en dat ook blijven. Je hebt geen idee. Echter hoe harder ik bleef proberen, hoe wanhopiger de zaak uiteindelijk leek. Nu, in tijdens de opleiding ETT, kwam ik erachter dat ik slechts voor 23% aanwezig was in mijn lichaam. Wel een bijzondere ervaring, want doormiddel van een oefening kwam ik er pas achter hoe die 23% daadwerkelijk voelde (en niet voelde). Het was alsof toen het kwartje ineens viel. Wat het verder precies betekende om voor dat gedeelte in mijn lichaam te zitten, was mij nog niet helemaal duidelijk (spoiler-alert: nu wel). Eerlijk gezegd was ik best tevreden, 23% klonk als een heleboel, gezien mijn uitdaging rondom het gronden en mijn eerste reikibehandeling. Het is natuurlijk maar net vanuit welk perspectief je het bekijkt. 

Mijn docente zei die dag tegen mij, 'wat dapper dat je hier bent'. Destijds dacht ik; niets aan de hand, geen idee waar je het precies over hebt. Wel nu, heb ik een ontdekking gedaan en ik weet precies waar ze op doelde, althans dat vermoed ik. Mijn ontdekking was namelijk als volgt; we slaan overwerkte trauma's en emoties op, op celniveau. Wat dat precies inhoudt, ga ik hieronder uitleggen.

Herinneringen op celniveau

Ons celgeheugen slaat onbewuste en onverwerkte herinneringen op. Denk hierbij aan trauma's en negatieve emoties. Wanneer we een gebied van ons lichaam niet meer goed kunnen bewonen, betekent het dat er in het betreffende gebied trauma ligt opgeslagen. Wanneer er iets voorvalt, waardoor een cellichaam getriggerd wordt, kan ons lichaam gestrest reageren. Dit gebeurt, omdat ons lichaam en onze ziel met elkaar verbonden zijn. We kunnen heel hard ons best doen om iets te vergeten of weg te stoppen, maar op celniveau bevriest onze ziel op bepaalde plekken in de tijd. Omdat alles op celniveau plaatsvindt, kan het ook nog eens zo zijn, dat we niet alleen trauma´s van onszelf meedragen, maar ook van (o.a.) onze (voor)ouders. En als ik een vriend van mij mag geloven, dan is dat een 'ja maar, hallo dát is oneerlijk'-gevalletje. 😉 Trauma's op celniveau hebben dus onbewust invloed op het functioneren van ons lichaam, maar ook op de aanwezigheid van ons in ons lichaam. Persoonlijk vind ik dit mooiste aan ETT, omdat het zoveel dieper gaat dan 'reguliere' therapie. Ik merk zelfs enige nieuwsgierigheid, naar de blokkades in mijn celgeheugen, in plaats van de sterke afkeer die ik voorheen ervaarde.

Eindstand 

Ik heb even een rekensommetje gemaakt voor de liefhebbers. Wanneer ik mijn ontdekking mag geloven en straks in volle glorie mag gaan ervaren, betekent dit, dat er (voor de wiskundig minder sterke onder ons (100%-23%=)) 77% onverwerkte trauma's en emoties liggen opgeslagen in mijn lichaam. En wanneer je weet dat het wortelchakra onder andere staat voor veiligheid, balans, aanwezigheid in ons lichaam, onze grenzen aangeven en overleven, dan is het gehele plaatje geen hogere wiskunde meer. Werk aan de winkel dus.

Ha.ha. en ik maar denken dat ik er al bijna was. Het goede nieuws is echter, dat ik wel onwijs dichtbij ben, wanneer het gaat om het oplossen van mijn uitdaging. Het belooft en intense periode te worden, maar ik ben er klaar voor. Mocht mijn ontdekking niet kloppen, dan hoor je het natuurlijk ook. 🙃


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.